دهه زجر بر ایرانیان راستین تسلیت باد و بر زجرآفرینان (( شورشیان سال 57 )) ننگ و نفرت... ملت و تاریخ ایران همواره شاد باشی و آزاد...
چند روز دیگر 22 بهمن است. روزی که آقا پای نحسش را بر فرودگاه مهر آباد تهران گذاشت و همه رو بیچاره کرد موقعی که ایشان سوار بر هواپیما بود و به سمت ایران می آمد. خبرنگاری ازش پرسید چه حسی دارید؟ گفت هیچی... این آقا هیچ حسی از وطن پرستی نداشت. که اگر داشت چنین مصائبی برای ایران به بار نمی آورد...اونوقت افراد سود طلبي اومدن و گفتن پشت اين هيچ احساس هايي نهفته كه هيشكي نميتونه توصيفش كنه و ميتوان دربارش هزاران كتاب نوشت... آخه يكي نبود بگه ديگه پشت «هيچ» چه احساسي ميخواد وجود داشته باشه؟! خلاصه با اين خزعبلات مغز مردم رو پر كردن.
آقايي که اصل و نسبش معلوم نیست و میگویند هندی زاده است تو اینجا چیکار میکنه؟ هر سالی که دهه زجر و روزهای یوم الله! میاد سرودهای انقلابی میخوانند که بعضی ها رو برعکس خوانده اند مثل همین دیو چو بیرون رود فرشته در آید... متن صحیح اینطوری است: فرشته چو بیرون رود دیو در آید... خودتان قضاوت کنید این شعر در کجا واقعیت دارد؟... موقع رفتن روحانیون از ایران یا موقع رفتن شاه فقید ایران؟... برگردیم سر حرف اصلی آقا پاشو که گذاشت اومد به ملت نادان حال بده رفت قبرستان با مردگان حرف بزنه کلی چرتو پرت تحویل ملت داد و پاشد رفت تو تخت حکومت یه آخیش هم گفت دیگه بعد از اون شروع کرد به رجز خوانی ملت هم هر روز بدتر از دیروز حالا کاری نداریم که اون موقع ها چی شد گذشته ها گذشته دیگه برنمیگردد حالا مهم است و فرداها یک فکری به حال مملکت بکنیم کشورمان روز به روز گرفتار مصیبت هایی که جز فاجعه ای برایمان ندارد از آمدن کمونیست ها از آمدن آمریکایی ها از چپاول بيشتر تازي ها و خیلی چیز های دیگر هوشیار باشیم.
